Dag 7

Dag 7: 7 oktober 2007

Lijiang

We hebben heerlijk ontbeten bij Prague Cafe en een van de dames van ons guesthouse ging mee met ons een tripje maken de bergen in. We wisten niet precies wat de trip inhield, daar kwamen we wat later wel achter.

We reden eerst een stuk met een auto en moesten daarna op een paard verder, elk met een begeleider die ons paard begeleidde. Eerst kwamen we in het dorpje Baisha waar we eerst een fresco hebben bekeken en daarna heeft Martin een mooi 'zilveren' Shiva gekocht voor Yuan 140 ipv Yuan 350, wat die mevrouw eerst vroeg, dus 21 euro weten af te pingelen, ja zo werkt dat hier. We zijn op bezoek geweest bij dr. Ho, de bekendste dr. van China denk ik. Hij is al vaak op tv geweest, o.a. bij Michael Palin en bij Yorin Travel. Ook Maxima en Balkenende zijn onlangs nog bij hem geweest. We hebben er een bakkie healthy tea gedronken en hebben daar wat van meegenomen en zijn toen weer weg gegaan. Een ontzettend vriendelijke man die erg goed Engels spreekt.

Daarna gingen we verder te paard de bergen in. Het was best steil naar boven en soms was het best wel een beetje eng. Na een uurtje rijden pauzeerden we even en hebben we verse pijnboompitjes gegeten, zo recht uit de boom, lekker joh! Martin heeft zaden meegenomen, die wil ze thuis gaan planten, kijken wat er uit gaat komen.
Daarna weer een uur te paard de bergen in, laatste stuk was erg steil. Martin kreeg al last van knieen en ik van mijn stuitje/billen, omdat achter me een stuk ijzer zat waar ik telkens tegenaan kwam als we omhoog gingen en dat deed zeer. Ook de ijzeren ketting waar de stijgbeugels in hingen kwamen tegen mijn onderbenen en dat deed ook best zeer.

Nadat we over de top van de berg waren, kwamen we in een vallei met een mooi meer. We mochten eindelijk van onze paarden af en hebben thee gedronken met zijn allen en later ook nog gegeten. We zijn even het dorp in gewandeld en later nog naar het meer. Helaas was het best wel bewolkte lucht, ondanks dat de zon fel scheen soms, dus dat zorgde ervoor dat de foto's niet zo mooi zijn geworden, maar goed. Ze zijn nog best aardig geworden. Om 15.30 uur gingen we weer te paard, waar Martin erg tegenop zag. Hij heeft op mijn advies zijn stijgbeugels laten zakken en toen zat hij een stuk beter, maar halverwege de afdaling is hij afgestapt en verder gaan lopen. Ik ben een stuk verder ook gaan lopen.

We waren blij dat we weer bij ons guesthouse waren en hebben even uitgerust. We zijn naar Pragues Cafe gegaan om wat te eten, maar ik voelde me zo enorm beroerd door de paardenrit dat ik misselijk was en absoluut geen zin had in eten. Martin heeft me bij het guesthouse afgezet om een bad te nemen en hij is nog wat boodschappen gaan doen voor de busrit van morgenochtend. Het bad heeft me goed gedaan. We waren ook beiden verbrand door de zon, allebei een warm hoofd en we hebben best goed geslapen.
Een ding staat vast: NOOIT meer zo'n paardenrit!!!